SOSYAL MEDYADA BİZ

 

#KuzeyGeyikleri
#KuzeyGeyikleriDSK
#GeyikYuvasi

  • Facebook Basic Black
  • Twitter Basic Black
  • Black Google+ Icon
  • Instagram Basic Black

Sponsored by

ORYANTİRİNG AKADEMİ

www.oryantiringakademi.com

ADRES

 

Hasanpaşa Mahallesi, Söğütlüçeşme Caddesi, Aliye Kadın İş Hanı, No:186/18 Kadıköy - İSTANBUL
 

10mila Yarışı Öncesi ve Sonrası

May 3, 2017

  

 

   Oryantiringle dolu bir dönemden büyük umutlarla, bol eğlenceyle, tecrübelerle, zorlu ve farklı oryantiring deneyimleriyle ülkeme geri dönüyorum. Yazıma başlamadan önce Finlandiya'daki kulübüm Angelniemen Ankkuri'ye bu büyük fırsatı ve tecrübeyi bana sunduğu için ,daimi destekcim Oryantiring Akademi'ye hep yanımda olduğu için teşekkür ediyorum.

  Finlandiya'ya seyahatimden önceki 3-4 haftalık dönemde  koşu ve kuvvet seviyemi daha fazla  yükseltmek için oryantiring antrenmanlarına biraz ara verdim. Bu kararımın başka bir sebebi de fazla zaman harcadığım Belgrad Ormanına biraz özlem duyup tekrar oryantiring antrenmanlarına başladığımda ilk baştaki heyecanı tekrar yaşamaktı. Verimli bir antrenman döneminin ardından kendime daha çok güvenerek yola çıktım. İlk 3 gün takım arkadaşım Miika Kirmula evini bana açtı ve ilk tecrübemde bana yol göstererek bu aşamayı kolaylaştırdı.

 

                    My friend Hippu                             

  Finlandiya'ya ilk gelişimdi ve arazilerde oradan oraya koşuşturmak için can atıyordum ama  ilk oryantiring antrenmanıma çıkmadan önce planım ilk hedeflere çok yavaş gidip araziyi inceleyip, yapıya alıştıktan sonra hızımı arttırmakdı. Tabiki bunu başaramadım, başlangıçtan birkaç yüz metre sonra kendime hakim olamadım ve tempomu artırdım. Uzun zaman sonra gerçek oryantiring yapmanın verdiği mutluluk sayesinde koşarken kendimi gülümserken buluyordum. Antrenman sonrasında ''Evet sevdiğin,istediğin şey bu Orhan, bu güzel his için çalışıyorsun ve fedakarlık yapıyorsun'' dedim kendi kendime. Hava koşulları bana çok soğuk ve yağmurlu bir şekilde hoşgeldin dedi ama en azından mutluluk veren, içimi ısıtan bir spor yapıyordum.Sanırım fazla duygusallığa sapmadan toparlasam iyi olacak, işin içinden çıkamayacağım yoksa :) Hislerin yanında fiziksel olarak yaptığım antrenmanların verimli olduğunu arazideki güçlü ve diri koşumdan görebiliyordum. Teknik olarak da pek yabancılık çekmemiştim,sanırım yaptığım sayısız mental antrenman yardımıma koşmuştu, fakat bir hedefte pusula kontrolünü ve konsantrosyonumu kaybederek büyük bir sapma yaşadım. Şekildeki gibi :)

 

                                               Finlandiya'daki ilk oryantiring antrenmanım

 

      Tüm ülkenin oryantiring haritasının olması ve bu haritaya ulaşımın kolay olması inanılmaz bir durum. Düşünsenize ülkedeki her ev haritanın içinde, kapıdan dışarı adım attığınızda çok güzel antrenman haritalarına uzaklığınız 5-10 dk. Aynı bölgede yer alan kulüpler kendi aralarında plan yapıp her dönem bir kulüp antrenman düzenliyor ve diğerleri bu antrenmana katılıyor. Böylece iyi sporcuların bir araya gelmesi sağlanıyor ve antrenmanlar daha zevkli,verimli hale geliyor. Tabiki aynı zamanda emekden de tasarruf ediliyor. Genel olarak haritaların yapısına alıştığımı düşünüyordum, ta ki 22-23 Nisan tarihlerinde koştuğum Finnspring yarışı bana tamamen yanıldığımı söyleyene kadar. İlk gün orta mesafe bayrak yarışı ikinci gün ise orta mesafe yarışı vardı. Her ne kadar ikisini de süper hatalarda klasik mesafeye dönüştürmüş olsam da, haritdan yediğim bir kaç tokat kendime gelmemi sağladı :) Arazilerin farklı olduğunu biliyordum ve planım olabildiğince hatasız yarışlar koşmakdı fakat panikleyerek çok fazla zaman kayıpları yaşadım. Teknik oryantiring gerektiren bölümlerde hızımı düşürmeyi başaramadım ve doğal olarak bununla birlikte hatalar geldi. Kendim üzülsemde bayrak yarışında takım adına kötü koşmam moral olarak beni daha fazla düşürmüştü ve 10mila öncesi hemen özgüvenimi geri kazanmanın yollarını aramaya başlamıştım. Bu noktada gerek Finlandiyaki arkadaşlarım ve kulüp antrenörleri gerekse Türkiyedeki kulübüm ve arkadaşlarım bana destek çıktılar ve tekrar güven kazanmamda bana çok yardımcı oldular. Böyle zamanlarda takım arkadaşlığının önemini daha iyi kavrıyorsunuz, tökezleyenin elinden tutmayı, umutsuzluğa kapılana ışık olmayı, korkana inanç olmayı öğreniyorsunuz.  Finnspring sonrasında uzun uzun analiz yapmadım, hani bir insan ne kadar o haritaya tekrar bakmak istemez ,o kadar istemiyordum o haritaya tekrar bakmayı. Tabiki gelişimim için genel hatlarıyla eksiklerimi belirledim ve  bu noktalara gelecek antrenmanlarda ve 10mila'da dikkat etmek üzere notlarımı aldım.

                                                        Finnspring / Orta Mesafe

   

    Malesef yarışdan sonra antrenmanlarım planladığım şekilde gitmedi. Alışık olmadığım bir zeminde koştuğum için ayak bileğim ve tendonlarım fazla yıpranmıştı. Bu durumda oryantiring antrenmanı yapamazdım ve durum pek hoş olmasada bu Finlandiyaya son gelişim değildi, vücudumu dinleyerek daha güvenli ve sağlıklı olanı tercih ettim. 3 gün boyunca bisiklet ve kuvvet antrenmanları yaptım. Bu antrenmanlar esnasında 10mila yarış haritasında bakarak, alternatif parkurlar ve hedefler çizip zihinsel olarak yarışa tam olarak hazır olmayı hedefledim. Bu arada yarışdan sonra Miikanın evinden kulüp antrenörü Vesa'nın anne ve babasınınn evine geçtim. Vesa'nın babası Matti 1960-1970'li yıllarda dünyada önemli başarılar almış, parmak pusulasını ortaya çkaranlar arasında yer alan ve neredeyse tüm zamanını kulüp işlerine ayıran, harita planlayan, hedef atan, tam bir efsane. Onlarla birlikte zaman geçirmek büyük bir zevkti, çok şey öğrendim. 10mila hazırlıkarında Matti'nin planladığı olası hedefler ve parkurlar yarış sırasında teknik anlamda beni rahatlattı. 10mila'da takımda kaçıncı sırada çıkacağımı bu günlerde öğrendim. Son ayakda koşacaktım, bunu duyduğumda ilk sorum ''2. takımda mı?'' oldu :)  Hayır 1. takımda koşacaktım ve hemde takımın son ayağını !!! Bu gereçekten büyük bir onur. Şimdi omuzlarıma büyük bir sorumluluk yüklenmişti. Kendime güveniyordum, genel olarak hazırdım bu yarış için, ama son ayak için hazırmıydım bilmiyorum. 15.5 km boyunca çok teknik ve fiziksel olarak zor arazide yarışmak için ciddi bir hazırlık gerek. Tabiki takımın bana güvenini boşa çıkarmamak için elimden gelenin en iyisini yapmak için tüm gücümle oyunun içinde olacaktım. Yarışma için perşembe akşamı feribota bindik,  Vesa'nı söylediğine göre ilk feribot deneyimimde konforlu bir tanesine denk gelmem büyük şansmış.Gece herkes uykuda zorluk çekerken ben mışıl mışıl uyudum ve dinlendim, sanırım tembelliğim burda işe yaramıştı :) Sabah Stockholm'den araba kiralayıp Goteborg'a doğru yola çıktık. Sohbet ederek, yarış hakkında konuşarak geçirdiğimiz yolculukdan sonra kalacağımız yere geldik. Geç olmasına rağmen yarış arazisine benzer özelliklere sahip bir arazide antrenman yaptık. Bu antrenmanla ilgili hala aklımda soru işaretleri var. Harita çizimini anlamak, teknik özellikleri incelemek açısından arazide geçirdiğim zaman çok uygundu fakat bunun yanında fiziksel olarak antrenman süresi yolculuğun üstüne fazla gelmiş gibiydi. Acaba başka türlü yapsaydım daha mı iyi olurdu? sorusunu kendime sormuyor değilim. Ertesi gün şehir merkezinde takımca basit bir koşu yaptık. Öğleden sonra ise erkek takımı olarak kadınların yarışını takip ettik. Takımdan birinin kötü bir şekilde bileğini burkması bizi üzdü. Gün boyunca ne kadar fazla yedim tahmin edemezsiniz, yarın her bir lokmaya ihtiyacım olacağının bilincindeydim. Ve beklenen an gelmişti, saatler 21.00 ı gösterdiğinde 10mila başlamıştı. Başlangıcı izleyip 1 saatlik uyku arası verdim, saat 3.30 da kalkıp hazırlanmak benim gibi uykusuna düşkün biri için pek hoş bir durum değildi çünkü :) Çantamı hazırladım ve uyumak için yatağa uzandım ama uyumak mümkün değil, 1 saat boyunca her 3-5 dk da bir sonuçları yenileyip durdum. Sonunda telefonu bıraktım ve artık uyumak istiyordum. Bu seferde heyecandan uyumadım, sağa dön, sola dön en sonunda uyuyakalmışım. Uyandığımda sonuçlara baktım ve olağandışı sonuçlar vardı, gece ayaklarında tüm takımlar büyük hatalar yapmış ve takımlar arasında süreler fazlasıyla açılmıştı. Kahvaltı yaptım ve beklemeye başladık, yarışı bitirip gelen arkadaşlarla konuşup son ipuçlarını aldıktan sonra yarış alanına doğru yola çıktık.Yarış alanına geldiğimde yarış öncesi rutinlerime geri döndüm ve bunlar heyecamı alıp götürerek yerine odak ve kararlılık getirdi. Bundan önce koştuğum büyük yarışlarda, yeterli ısınamama, yarış öncesi fazla ayakta kalma, sıvı almayı unutma... gibi hatalar yapmıştım ve bu tecrübeleri heybeme koymuştum. Şimdi tecrübleri heybeden çıkartıp kullanma zamanıydı. 9. ayaktaki arkadaşım çıkınca ben de ısınmaya başladım. Pusula, SI, enerji jelleri, kafa bandı... , yavaş başla, haritaya odaklanınca hızını yavaş yavaş artır, temiz ve hızlı rotalar, kendi oryantiringini yap, EĞLEN...  Arkadaşımdan haritayı alır almaz tamamen odaklanmıştım. Güzel bir başlangıç yapıp ritmimi bulmuştum. Küçük zaman kayıpları yaşadım ama bu zor arazi için olağan kayıplardı. Neden uzun hedef yok derken 6.6. km de harita değişim noktasından yeni haritamı aldığımda sorumun cevabını aldım :) Fiziksel ve teknik olarak güçlü hissediyordum, arkadaşlarımın geçiş hedefinde desteğiyle birlikte ikinci bölüm için daha güçlüydüm. İkinci bölümde de hatam neredeyse yoktu, temiz bir parkur çıkardım ama son 1-2 kmde fiziksel olarak sarsılmaya başladım. Bu anda benden önce koşan 9 kişinin benim için beklediğini tekrar hatırlayarak, onların verdiği emeği düşünerek güç buldum ve mücadele etmeye devam ettim. Bitiş çizgisinden geçtikten sonra antrenörüm ve takım arkadaşlarımın yanıma gelerek iyi koştuğumu söylemesi ve tebrik etmesi, arazide yaşadığım zor zamanların hepsine bedeldi. 15.5 km-1 saat 52 dk- son ayağı en iyi koşan Olav Lundanes'in +20 dk ardından parkurumu tamamlamıştım ve takımımı 41. sırada 40. sıraya yükseltebilmiştim. Takım arkadaşlarım normal olarak benden bu performansı beklemiyorlardı, çünkü alışık olmadığım bir arazi ilk 10mila tecrübesi, çok uzun mesafe... , ama sonunda bu sorumluluğu taşıyabilecek kapasitede olduğumu kanıtlamış oldum.

 10mila yarışı

 

    Finlandiya'ya geri dönüş yolunda yaptığım iki şey; uyumak, yemek oldu :) Yarışdan sonraki gün sadece dinlendim, sonraki gün 60 dk boyunca vücudumu dinleyerek koştum. Şimdi, bu yazıyı uçaktayken yazıyorum. Türkiyeye varmama yaklaşık 30 dk var. Bu dönemde hatalar yaptım, güzel performanslar gösterdim ve en önemlisi eğlendim, mutlu oldum. Heybemi bir sonraki yarışalarda kullanmak üzere bir sürü tecrübeyle doldurdum. Şimdi önümüzdeki haftasonu koşacağım kademe yarışına odaklanma vakti ;)

Please reload

Tanıtılan Yazılar

Kyzikos Ultra - Apostol Koşusu

October 7, 2019

1/10
Please reload

Son Paylaşımlar

September 16, 2018

August 30, 2018

June 26, 2018

March 4, 2018

Please reload

Arşiv